Dag beste lezer van de Babbelaar,
Voor m’n eerste woorden van dit jaar verwijs ik graag naar de Kerst- en nieuwjaarswens van pastoor Filip Vanbesien van de Emmaüsparochie (waarbinnen ook Regina Coeli valt): “Geboren in een stal en zoals zovelen op de vlucht, op zoek naar een plek waar mensen goddelijk zijn voor elkaar.”
Voor u allen: een goddelijk nieuw jaar gewenst!
Het zette zich alvast bijzonder in: vrieskou, bijzonder glad bij momenten en een prachtige witte laag ... Het woonleefteam vroeg ons – naar aanleiding van de poëzieweek eind januari – gedichten te bezorgen rond huiselijkheid. Dat is immers ons nieuwe jaarthema (in 2025 was het ‘Brugge(n)’).
In m’n zoektocht naar een passend gedicht, botste ik op dit van Herman de Coninck. Naast onze bezorgdheid of iedereen wel veilig van en naar Regina Coeli kon komen in de winterse omstandigheden, gaf het me een grote glimlacht en ja, een goddelijk gevoel.
WINTER
Je ziet weer bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
onder de zon.
En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, neen,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is, is er hoop.
Hoe mooi is het: die winterbeelden, de helderheid en het licht, het geloof en de hoop! Ondertussen zijn we opnieuw goed vertrokken: er waren de drie koningen, de herdenkingsavond voor overleden bewoners, de heropstart van het bouwoverleg voor Rozemarijn 2.0, lekkere mossels, het plannen van de poëzieweek en zoveel meer. Ik hoop en heb er vertrouwen in dat u het zult voelen: dat we tijdens kleine momenten en grote activiteiten proberen om van Regina Coeli nog meer een thuis te maken, uw en onze thuis. Laat je het ons weten?
Warme groet,
Els.